بهینه سازی یک مدل شبه‌ تجربی با استفاده از الگوریتم ژنتیک به منظور برآورد غلطت ذرات معلق (PM10) سطحی در شهر تهران با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای و داده‌های هواشناسی
1. بهینه سازی یک مدل شبه‌ تجربی با استفاده از الگوریتم ژنتیک به منظور برآورد غلطت ذرات معلق (PM10) سطحی در شهر تهران با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای و داده‌های هواشناسی

عباس حجازی؛ محمدرضا مباشری؛ ابوالفضل احمدیان

دوره 25، شماره 2 ، تابستان 1393، ، صفحه 37-50

چکیده
  ذرات با قطر کمتر از 10 میکرومتر سلامتی ساکنین شهرهای بزرگ را تهدید می‌کند. تا کنون روش‌های مختلفی برای آشکارسازی این ذرات با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای پیشنهاد شده‌است. اغلب این روش‌ها نیاز به واسنجی ...  بیشتر